Betrap jij jezelf er ook weleens op?
Dat je hoofd al drie stappen verder is dan waar je eigenlijk bent.
Dat je koffie drinkt maar ondertussen denkt aan wat er straks nog allemaal moet
Dat je buiten loopt maar eigenlijk niets echt ziet.
Alsof je er wel bent, maar niet bewust van je omgeving.
Mijn dagen zitten vol met kleine lijstjes. Dingen die nog moeten, dingen die ik niet mag vergeten, dingen die “handig” zijn om alvast te doen. En voor ik het doorheb, ben ik vooral bezig met straks.
Straks als alles af is.
Straks als ik rust heb.
Straks als er tijd is.
Alleen… dat moment komt eigenlijk nooit echt.
Want zodra het ene klaar is, staat het volgende alweer te wachten.
En ondertussen glipt er van alles tussendoor.
Niet de grote dingen, die onthoud je wel. Maar juist die kleine, stille momenten.
Een kopje koffie dat eigenlijk best lekker was.
Het licht dat even mooi naar binnen viel.
Dat ene rustige moment op de bank.
Een wandeling waarbij de lucht net anders voelde.
Even omhoog kijken naar de sterren.
Ik merkte op een gegeven moment dat ik die momenten steeds minder bewust meemaakte. Alsof mijn leven zich een beetje automatisch afspeelde. En dat vond ik ergens best confronterend.
Want als ik eerlijk ben… dát zijn juist de momenten die het leven zacht maken. De momenten waar ik zo ontzettend van hou.
Niet de grote plannen of de drukke dagen, maar alles wat ertussen zit.
Sindsdien probeer ik het anders te doen. Probeer ik bewuster te zijn.
Soms leg ik bijvoorbeeld mijn telefoon weg als ik koffie drink.
Of blijf ik even net iets langer buiten staan.
Of luister ik echt naar een liedje, in plaats van het op de achtergrond te laten draaien.
Kleine dingen. Maar ze maken wel echt verschil.
Niet omdat alles ineens anders is, maar omdat ik er zelf anders in sta.
Ik haal mezelf af en toe terug naar het moment.
Een goede vriendin riep tijdens een festival ooit tegen mij: "STOP!"
Ze pakte mijn arm vast en zei: " Blijf eens stil staan, haal adem en besef eens goed waar we zijn en geniet".
Dat was zo een bewustwordings moment dat ik het nooit meer vergeten ben en soms zelf terughaal.
Misschien herken je het ook wel. Dat de dagen en momenten voorbij gaan zonder dat je ze echt gevoeld hebt. Dat je vooral bezig bent met doorgaan.
Dan is dit misschien iets kleins om mee te beginnen:
Kies één moment op een dag.
Gewoon één.
Een kop thee.
Een stukje buiten.
Even zitten zonder afleiding.
En probeer daar echt even bij te zijn.
Kijk om je heen. Voel wat je voelt. Adem even wat rustiger.
Meer hoeft het niet te zijn. Dit kleine moment kan zoveel waarde hebben.
Misschien zit het leven niet alleen in de grote dingen waar je naartoe werkt, maar juist in alles wat er stilletjes tussendoor gebeurt en alles wat er gewoon IS.
De sterren, een regendruppel op een blad, bloemen in een weiland, de lente in de lucht.
En net zoals mijn vriendin destijds tegen mij zei, zeg ik nu tegen jou: " stop even met wat je aan het doen bent, kijk eens om je heen, haal adem en geniet van wat je ziet!"
Tip!
Deze leuke tas helpt je eraan te herinneren om te genieten van de kleine dingen. En is ook nog een mooie reminder voor iedereen die je ermee ziet lopen!
Volg Bijzonder Rustig op instagram
Reactie plaatsen
Reacties