Soms heb je dat gewoon.
Dat je ergens bent en voelt… dit klopt niet helemaal.
Dat je meedoet, maar het eigenlijk niet echt voelt.
Dat je jezelf een beetje inhoudt of aanpast, zonder dat je precies weet waarom.
Alsof je er wel bent, maar niet helemaal jezelf.
Ik heb dat vaker gehad dan ik soms wil toegeven.
Dat ik dacht: ligt het aan mij? Moet ik gewoon wat makkelijker zijn? Me minder aanstellen?
Dus ging ik me aanpassen.
Een beetje stiller.
Of juist iets gezelliger dan ik me voelde.
Meepraten, meegaan, meebewegen.
Omdat ik ergens dacht dat dát de bedoeling was.
Dat je erbij hoort als je je gewoon een beetje vormt naar wat er van je verwacht wordt.
Maar hoe vaker ik dat deed, hoe leger het eigenlijk voelde.
Niet meteen heel heftig, maar meer… een soort onrust.
Alsof ik mezelf een klein beetje kwijt was, zonder dat iemand het zag.
En misschien herken je dat ook wel.
Dat je twijfelt aan jezelf als iets niet fijn voelt.
Dat je denkt dat jij degene bent die moet veranderen.
Tot je op een gegeven moment iets begint te zien.
Dat het niet altijd aan jou ligt.
Dat het soms gewoon… niet past.
Niet omdat jij moeilijk bent.
Niet omdat jij anders bent op een verkeerde manier.
Maar omdat energie, mensen en situaties gewoon niet altijd op elkaar aansluiten.
En dat is eigenlijk heel logisch.
Sinds ik dat ben gaan voelen in plaats van wegduwen, is er iets veranderd.
Ik ga minder snel over mijn eigen grens heen om ergens bij te horen.
Ik geef mezelf iets meer ruimte om eerlijk te zijn in wat wel en niet goed voelt.
En soms betekent dat gewoon… dat iets niet voor mij is.
Niet elke groep.
Niet elk gesprek.
Niet elke plek.
Niet elke persoon.
En dat voelt eerst misschien een beetje alleen.
Maar uiteindelijk voelt het juist rustiger.
Omdat je dichter bij jezelf blijft.
Dus als jij dat gevoel hebt, dat het ergens wringt, dat je jezelf een beetje verliest,
probeer het dan niet meteen op te lossen door jezelf volledig aan te passen. Een beetje aanpassen doen we allemaal en daar is niks mis mee. Maar er is wel een grens in hoe ver je daarin gaat. Er is een verschil tussen rekening houden met iets of iemand en jezelf kwijtraken door je telkens maar aan te passen.
En misschien is iets niet altijd een teken dat jij moet veranderen,maar dat het gewoon niet jouw plek is.
Kleine oefening voor jezelf:
De volgende keer dat je ergens bent en het voelt niet helemaal goed, stel jezelf één simpele vraag:
Voel ik me hier vrij om mezelf te zijn?
Zonder harder je best te doen. Zonder iets te moeten aanpassen.
En wees daar eens eerlijk in, zonder oordeel.
Soms zegt dat al genoeg.
Je hoeft niet overal bij te horen
om precies goed te zijn zoals je bent.
Tip!
Soms helpt het om even stil te staan bij wat je voelt en wat wel of niet bij je past.
Gewoon door het op te schrijven, zonder oordeel.
Ik merk dat een selfcare journal daarbij kan helpen het geeft net wat meer rust en helderheid in je hoofd.
Hieronder een fijn journal!
Check it out!
Volg Bijzonder Rustig op Instagram
Reactie plaatsen
Reacties