Soms gebeurt het zomaar.
Je staat ergens in een winkel, maakt een wandeling, wacht ergens op of raakt toevallig met iemand aan de praat. Het begint met een paar gewone woorden, maar ergens voelt het helemaal niet gewoon.
Je kent iemand nog geen vijf minuten, maar toch is er iets. Alsof er een bepaalde rust ontstaat. Alsof je niets hoeft uit te leggen. Je hoeft niet leuker, sterker of gezelliger te zijn dan je bent. Je mag er gewoon zijn.
Ik vind dat bijzondere ontmoetingen.
Niet omdat ze groots zijn, maar juist omdat ze zo klein kunnen beginnen.
Soms blijft het bij dat ene moment. Je loopt weer verder, ieder zijn eigen kant op. Toch kan zo'n ontmoeting nog dagen in je hoofd blijven. Niet omdat er iets spectaculairs gebeurde, maar omdat iemand je even het gevoel gaf dat de wereld eigenlijk best een warme plek kan zijn.
Alsof iemand, zonder het te weten, een klein lichtje heeft aangestoken.
En soms... soms groeit zo'n ontmoeting uit tot iets veel mooiers.
Het contact wordt vanzelf steeds diepgaander. Gesprekken worden eerlijker. Stiltes voelen niet ongemakkelijk. Je merkt dat je op dezelfde golflengte zit. Je hoeft jezelf niet kleiner te maken of harder je best te doen. Er is geen strijd, geen toneel. Het stroomt gewoon.
Dat vind ik misschien wel het mooiste wat er is.
Ik kan daar oprecht blij van worden.
Niet omdat ik veel mensen om me heen nodig heb, maar omdat zulke ontmoetingen me eraan herinneren dat ik nooit echt alleen ben. Er zijn altijd mensen die op een bepaalde manier resoneren. Mensen die de wereld nét een beetje hetzelfde beleven. Mensen bij wie je denkt: jij begrijpt iets wat ik moeilijk onder woorden kan brengen.
Hoe dat kan?
Misschien omdat we allemaal een bepaalde energie uitstralen. Iets wat zichtbaar wordt in hoe we kijken, luisteren, voelen en aanwezig zijn. Mensen die dezelfde waarden belangrijk vinden, die op een vergelijkbare manier in het leven staan of dezelfde gevoeligheid hebben, lijken elkaar vaak moeiteloos te herkennen.
Alsof je hart soms eerder weet dat iemand bij je past dan je hoofd.
Dat betekent niet dat iedere ontmoeting voor altijd hoeft te zijn.
Sommige mensen zijn er voor een paar minuten. Anderen voor een seizoen. En een enkeling blijft misschien jarenlang met je meelopen.
Allemaal hebben ze iets te brengen.
Daarom probeer ik steeds meer open te blijven voor onverwachte ontmoetingen. Je weet nooit wie je vandaag tegenkomt. Misschien wordt het een kort gesprek dat je nog lang bijblijft. Misschien ontstaat er een bijzondere vriendschap.
En misschien is het enige wat nodig is, dat twee mensen elkaar heel even écht zien.
Dat is soms al meer dan genoeg.
Misschien heb jij ook weleens zo iemand ontmoet. Iemand die als een vreemde binnenkwam, maar vertrouwd voelde vanaf het eerste moment. Dat zijn van die ontmoetingen die je eraan herinneren dat er, waar je ook bent, altijd mensen zijn die op jouw golflengte meebewegen.
Hieronder een mooie boekentip weer, een klassieker maar een bijzonder verhaal over mooie ontmoetingen.
Volg Bijzonder Rustig ook op Instagram
Wil je deze blog delen? Graag!
Reactie plaatsen
Reacties