Soms voelt het alsof je van alles tegelijk moet: zorgen voor anderen, meegaan in wat er om je heen gebeurt, het tempo bijhouden… en ondertussen vergeet je jezelf.
Thuiskomen bij jezelf betekent niet dat je alles anders moet doen. Het betekent even stil staan, voelen wat er in je hart leeft en luisteren naar wat je lijf nodig heeft. Het is jezelf toestaan om te zijn, zonder dat je iets hoeft te verbeteren of op te lossen.
Voor mij is thuiskomen bij mezelf iets wat ik nog steeds leer. Soms ga ik even op de bank zitten met een kopje koffie , mijn handen op mijn buik. Mijn hoofd zit nog vol met gedachten, maar ik probeer het even rustig te laten. Dan merk ik dat er een stukje van mezelf terugkomt, dat stukje dat altijd achteraan rende. Dat stukje dat mag ademen, dat er mag zijn, precies zoals het is. Ik kan het ook voelen als ik wandel en in de natuur ben. Alsof er dan ruimte is om te ademen en te verbinden...
Het kan klein beginnen zoals een paar diepe ademhalingen in de ochtend, een korte wandeling zonder iets te moeten, of gewoon stil zitten en voelen dat je er bent. Thuiskomen bij jezelf is accepteren dat sommige dagen chaotisch zijn, dat gevoelens komen en gaan, en dat het oké is dat je niet alles begrijpt of oplost. Het is je hart openen voor wat er is en zacht zijn voor jezelf.
Door dit te oefenen merk je dat rust tastbaarder wordt. Dat je zachter wordt voor jezelf, aandachtiger voor kleine dingen, en dat je het gewone leven meer kunt beleven in plaats van erdoorheen te rennen.
Een simpel moment van thuiskomen - Oefening
Ga even zitten of staan op een plek waar je rustig kunt zijn.
Sluit je ogen als dat fijn voelt.
Leg één hand op je hart, de andere op je buik.
Adem drie keer diep in en uit. Voel je lichaam en je hart.
Zeg zachtjes in jezelf: “Ik ben hier. Ik mag even stil zijn. Ik ben welkom bij mezelf.”
Blijf een paar momenten zo zitten. Gewoon ademen, voelen, zijn.
Dat is alles wat nodig is om even thuis te zijn bij jezelf.
Reactie plaatsen
Reacties